Logo konvib-312

Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

Bijensterfte te Gits

Van: Roger De Vos [mailto:roger.devos3 bij telenet.be]
Verzonden: zondag 26 juli 2009 14:26
Aan: bijen bij cari.be
Onderwerp: [bijen] vergiftiging

Een bevriend imker stuurde mij onderstaand  berichtje,

het is toch wel triestig als je zo iets moet meemaken op je bijenstand die je van F16 na een paar jaar omgeschakeld hebt tot rustige bijen en nu dit tegenkomt.
groetjes
roger de vos

insecticiden_bijensterfte te gits

Collega imkers,
Beste vrienden,

het is heel pijnlijk om een kast bijen te zien sterven.  Een goed opgebouwde kast is een resultaat van jaren werken en verzorgen.  Ik ben niet de eerste imker dit jaar in onze omgeving die moet vaststellen dat zijn bijen sterven.

Wat is er gebeurd? De feiten.
Zaterdagmiddag 25 juli beginnen de eerste bijen te sterven.  De haalbijen die de nectar halen op de planten in de omgeving komen in de kast en geven deze nectar door aan andere bijen in de kast.  Als dit proces vele keren wordt herhaald verdampt het water en worden er enzymes aan toegevoegd die de nectar geschikt maken voor opslag in de raten van het volk. Op deze manier wordt de nectar geleidelijk omgezet in honing. Als deze nectar vergiftigd is dan sterven er dus heel veel bijen precies omdat hetzelfde beetje telkens wordt doorgegeven van bij tot bij.  In de beginfase worden de meeste dode bijen door andere nog levende bijen weggedragen en vallen in een straal van 10 tot 20 meter rond de kast. Vervolgens worden de bijen worden buiten de kast gesleept door andere bijen en vallen onder de vliegplank. Als er een hoop bijen op de vliegplank liggen en ze liggen een cm dik voor de kast dan weet je dat er nog duizenden gestorven zijn die je kan terugvinden in het lange gras rond de kast.  Op de duur begint het vlieggat te verstoppen en hopen de dode bijen zich op in de kast.  Een kast sterft als een emmer water die leegloopt met een gaatje in, het gebeurt heel geleidelijk maar het resultaat is dat de emmer leeg is na een paar uren of een dag.  De bijen liggen allemaal met uitgestoken tong, dit is een typisch verschijnsel bij vergiftiging.

Wat is de oorzaak?
Vermoedelijk is de oorzaak de bespuiting van een gewas in een straal van 3 tot 5 km rond de kast.  Dit kan een bloeiend gewas zijn maar dit is geen voorwaarde, gezien op deze tijd van het jaar niet veel gewassen meer bloeien.  Bijen halen ook veel nectar van niet bloeiende gewassen.

Er zijn verschillende mogelijkheden, ik zet ze op een rijtje.
1. De gebruiker van de sproeistof weet dat het giftig is of schenkt geen aandacht aan het gebruik ervan.  Ik zal hier geen verdere commentaar bij geven.
2. De gebruiker gebruikt het juiste product op het verkeerde tijdstip.  Sommige producten mogen enkel gebruikt worden op specifieke momenten, bijvoorbeeld 's avonds, of op niet bloeiende gewassen,...
3. De gebruiker is verkeerd geïnformeerd door de producent van het product, een probleem dat meer voorkomt dan we denken.  Sommige producenten hebben het moeilijk om toe te geven dat er gevaren verbonden zijn aan het gebruik van sommige bestrijdingsmiddelen of proberen de gevaren en of gevolgen te minimaliseren. In dit geval is de gebruiker totaal onwetend.

Een zachtaardige bijenkoningin met vijftigduizend werksters rond zich is een schakel in onze omgeving.  Ik heb elke zomer heel wat huiszwaluwen die boven de tuin komen vliegen.  Ik weet dat bijen ook op hun menu staan maar dat is dan ook een van de tientallen redenen waarom ik bijen hou.  Als we weten dat het huiszwaluwenbestand de voorbije 10 jaar gedecimeerd is dan is het voor mij wel duidelijk wat de oorzaken zijn.  Huiszwaluwen die nu en dan een lekker maar vergiftigd bijtje als voedsel meebrengen voor hun eigen jongen vliegen niet uit in de zomer, ze sterven.  Heel wat tuinvogels, zoals mezen komen de dode bijen oppikken maar ook muizen en egels doen zich tegoed aan de dode bijen.  Onze poezen eten dan weer de muizen.  Het is dus een kettingreactie waarvan wij ook een schakel zijn, hoe we het ook keren.

De gemeente promoot het inzaaien van wilde bloemen. Een waardig initiatief.  Het komt onder meer ten goede aan solitaire bijen, hommels, vlinders en andere nectaretende insecten. Ik noem het alvast een poging om onze eigen omgeving een beetje te respecteren.  Je mag er zeker van zijn dat samen met het afsterven van mijn bijen nog heel veel leven is vernietigd.  Hommels bijvoorbeeld vliegen niet zo ver om te foerageren.  Het hommelbestand in de omgeving van het gebruik van deze bestrijdingsmiddelen is bijgevolg nog veel gevoeliger.

Weet dat het niet enkel mijn bijen zijn die sterven door het gebruik van bestrijdingsmiddelen, het product komt hoe dan ook in onze voedselketen terecht.  En wat het resultaat is van jarenlange accumulatie in de mens weet niemand.  Voor de meeste mensen is dit een "ver van mijn bed" show.  Ze beseffen niet hoe ingrijpend dergelijke gebeurtenissen zijn als ze gebeuren op grote schaal.  Onverschilligheid hiervoor is wel de ergste misdaad.

En nu?
Ga ik dit bericht doorsturen naar enkele instanties waarvan ik hoop dat er concrete acties zullen ondernomen worden om dit te vermijden in de toekomst.  Ik ben bereid om te informeren, te sensibiliseren en tijd te investeren om mijn omgeving vrij te houden van giftige producten.

Wat kan er concreet gebeuren?
1. De bijen kunnen chemisch geanaliseerd worden zodat we tenminste weten welk product het volk fataal werd.  We zijn verplicht om ons te registreren als imker bij het federaal voedselagentschap.  Die mensen hebben de taak om onze voedselketen vrij te houden van giftige stoffen.  Ik zal ze vast informeren.

2. De gebruikers van bestijdingsmiddelen in onze omgeving dienen geïnformeerd en gesensibiliseerd te worden, zoveel is duidelijk.  Er kan gevraagd worden wie welke bestrijdingsmiddelen gebruikte en wanneer. Landbouworganisaties lijken me het beste geplaatst voor deze taak.  Als ik persoonlijk de boer opga en ga vragen bij de mensen wie welke sproeistof gebruikte gaan de mensen in verdediging, ik mag het nog zo vriendelijk vragen.

3. Dergelijke feiten kunnen best in kaart gebracht worden.  Als we niet inventariseren hebben we geen zicht op de feiten. Imkerbonden kunnen inventariseren en sensibiliseren, dat hoop ik tenminste.

4. Als er geen mensen van deze organisaties rond de tafel gaan zitten en afspraken maken komt er niets in huis van concrete acties. Er is dus een coördinerende taak weggelegd voor milieuambtenaren op provinciaal en lokaal vlak.  Ik stel ze hierbij de vraag.

Mensen er is dus werk aan de winkel.
We kopen een potje honing bij de imker omdat we denken dat het gezond is.  Van het voedsel (en dan heb ik het niet enkel over de honing) dat gemaakt wordt in fabrieken en verkocht in de winkels weten we al dat er heel veel bewaarmiddelen, kleurstoffen en andere rommel is toegevoegd.  Nu kan je bij mij honing verkrijgen met bestrijdingsmiddelen. Ik weet niet welke omdat ik de middelen niet heb om ze te analyseren. Ik maak een speciaal label voor deze potten en hij zal iets meer kosten omat het een duur blinkend etiket zal zijn. Ik geef je wel de garantie dat je er ziek kan van worden voor je sterft. We kopen honing bij de imker om onze weerstand en die van onze kinderen te verbeteren. Misschien kan je het uittesten op je kinderen, dan worden ze ziek of sterven ze nog voor jou.

Ik wens je nog een zonnige zondag.  Ik ga alvast mijn kast met bijen, raten en heel de boel verbranden, een investering van 250 euro en 2 jaar werk.  Maar ik wil er toch zeker van zijn dat mijn kinderen niet van die honing eten.

Of ik moet alle mensen die in een straal van 3 km wonen een potje cadeau doen, dan ben ik zeker dat de schuldige zijn verdiende loon krijgt.

Sarcastische groeten,

Anton Van Derbeken
PS
Als jullie mensen kennen die me hierbij kunnen helpen dan is dit zeker welkom.

Van: kreydt [mailto:kreydt bij dommel.be]
Verzonden: maandag 27 juli 2009 13:36
Aan: bijen bij cari.be
Onderwerp: Re: [bijen] vergiftiging

Spaar u de moeite en neem uw verlies maar gelaten..

-Het voedselagentschap bestaat alleen om zichzelf in stand te houden en zal zeker niet wakker liggen van een paar dode bijtjes..
-De gebruiker van de pesticide is héél goed op de hoogte van de giftigheid en toepassing van de gebruikte middelen. De enige controle is zijn dagboek maar daarin zal hij zeker geen middel opschrijven dat verkeerd gebruikt is.
-Het in kaart brengen van vergiftigingen is een goed idee maar elk jaar is anders qua bestrijding.....dus kan je er ook geen direct resultaat van verwachten.
-De doortastende resultaten die een milieu ambtenaar behaalt zijn afhankelijk van de gemeenteraad en dat is dan weer politiek met het nodige gefoefel. En daarbij is er geen voldoende budget om de nodige vaststellingen te doen.

.Of uw honing giftig is betwijfel ik sterk. Vroeger werden er middelen gebruikt die echt giftig waren ( s'avonds spuiten en s'morgens lagen de konijnen dood in de plantage. Dit is geen verzindsel. ) en nu kan je ze bij wijze van spreken bij het vier-uurtje gebruiken. En toch was toen de honing goed voor de gezondheid????

Er zullen altijd bandieten en cowboy's bestaan, die het niet nauw nemen met de schade die ze bij anderen veroorzaken. Om ze echter bij de lurven te pakken is er een enorme hoeveelheid geld nodig. ( in uw geval; Analyse van uw bijen. Analyse van AL de gewassen op de landbouwbedrijven en bloemenperkjes van ALLE tuintjes in uw buurt. ( Want ook de particulier spuit er maar op los en zonder enige kennis van de pesticiden ) ) Dit geld zal er nooit zijn want voor een handvol imkers, die geen cent opbrengen voor de schatkist, steekt niemand zijn kop boven het gras uit.

Met eveneens
sarcastische groeten,

Van: Ghislain De Roeck [mailto:gderoeck bij euphonynet.be]
Verzonden: maandag 27 juli 2009 14:36
Aan: bijen bij cari.be
Onderwerp: RE: [bijen] vergiftiging

Wat je schrijft, Guido, is inderdaad sarcastisch en helaas ook waar, hoewel.
Hier in Geraardsbergen hadden we een tiental jaar geleden ook zo'n geval.
De betrokken imker vroeg ons (bestuur van de afdeling) wat we gingen doen om hem te helpen.
Dat was terecht, vonden wij, en dus stuurden we een persmededeling aan alle lokale kranten om het feit te melden en te informeren over de straffen die hiervoor voorzien zijn in het Burgerlijk wetboek. Hoeveel indruk dat op de dader gemaakt heeft, hebben we nooit kunnen achterhalen, natuurlijk, maar als sensibiliseringsactie naar het grote publiek toe had het mijn inziens toch zijn nut. Alle lokale kranten hebben de mededeling opgenomen en omdat het misschien een nieuwsluwe periode was zijn ook de regionale edities van de grote kranten zelf om informatie komen vragen die ze ook publiceerden. Tot en met Radio 2 en TV-Oost toe.
Het was toen volop dioxinecrisis en toch belde er op een middag een inspecteur van het ministerie van Landbouw aan de deur om zijn medewerking aan te bieden, zo maar helemaal spontaan. Hij had in een krant gelezen.
Zoals gezegd, de dader werd niet gevat, maar ik denk dat de weerbaarheid die we toen hebben kunnen tonen, toch heeft doen nadenken.
Ik zou dat je vriend en zijn afdelingbestuur ook aanraden, Roger.
Beste groetjes,

Ghislain.

Van: Anton Van Derbeken [mailto:anton.van.derbeken bij telenet.be]
Verzonden: dinsdag 28 juli 2009 13:48
Aan: Meldpunt-Pointdecontact
CC: Deroeck Ghislain; bijen bij cari.be; abs.roeselare bij absvzw.be; andre.demol bij landbouwleven.be; Van den Berghe Marleen; Cools Geert; Cools Geert; Cools Ben; Declerck erwin; mieke.dumont bij wtv.be; natuur.mandelstreke bij gmail.com; peter.norro bij west-vlaanderen.be; info bij vmm.be; cvn.westvlaanderen bij skynet.be; Renard Frank; Els Verhaest; bernadette.rotthier bij ugent.be; katrienivb bij hotmail.com; koenivb bij hotmail.com; Dries.Laget bij UGent.be; Cools Geert; Koen De Waele; Wim Reybroeck; Spileers Robert; gratiennevandekerckhove bij hotmail.com; Deruyter Eric; Henri Tilleman; De Vos Roger; marc.meeuws bij politiezoneriho.be; dimitri.geerolf bij politiezoneriho.be; 'DOCHY, Olivier'; 'Depraetere Dieter POVLT'; hunter.gyselinck bij student.katho.be; henk.schaut bij skynet.be; johan.carette bij katho.be; bruno.tricot bij west-vlaanderen.be; 'ERENS, Gabriel'; 'DUMORTIER, Myriam'; 'Erik Maselis'; 'marcpeeters'; 'filip.wouters'; 'Rik Dekens'; jozef.lokere bij skynet.be; erwin.delbeke bij telenet.be; 'De Grande Bjorn'; 'De Winter Marie'
Onderwerp: Re: vergiftiging; vraag met meldpuntnummer 09/07/27/015/29

Geachte Heer Vanden Bosch,

ik dank u voor uw reactie.
Mijn zomerhoning is niet besmet, die was gelukkig reeds geslingerd. Ik dank
u voor de tip van professor Jacobs.

De honing die nu wordt binnengebracht is de wintervoeding van de bijen. Er zijn de laatste jaren echter heel veel problemen dat bijenvolken verzwakken en afsterven in de winter, dit syndroom heet CCD ( Colony Collapse
Disorder), zoals u vast weet. Het onoordeelkundig gebruik van pesticiden zal -vermoed ik- een van de vele oorzaken zijn want de gifstoffen zitten overal in minieme mate, in het Vlaamse slootwater, in de bloemennectar en in
de pollen.

Gezien de feiten kan ik enkel besluiten dat controle op de toepassing van pesticiden niet waterdicht is. Uit uw mail meen ik te begrijpen dat er geen omgevingsonderzoek komt om dergelijke zaken in de toekomst te vermijden.

Met de lokale milieudienst en land- en tuinbouworganisaties rest ons de brede sensibilisatie. Dit is echter niet voldoende.  Er zullen steeds "cowboys" te vinden zijn die tussen de mazen van het net glippen en hiermee
veel lokale schade aanrichten. Met de huidige politiek is de pakkans klein. Ze bezoedelen bovendien het imago van een ganse sector.  Ik pleit dan ook om in de toekomst nu en dan een steekproef in de vorm van een
omgevingsonderzoek te plannen, voortgaande op feiten zoals die zich bij mij voordeden. Het is echter niet aan mij om die zaken te gaan opeisen bij de diverse overheidsorganen.

Van heel wat imkers hoor ik nu dat er regelmatig veel bijen en bijenvolken sterven door vergiftiging, soms in mindere, soms in meerdere mate. De meeste imkers doen geen moeite om dit aan te geven precies omdat er geen
gevolg wordt aan gegeven, dat was me wel duidelijk na reacties van collega-imkers. Hier ligt het probleem dus zowel bij de imkers als bij de overheid. Niemand weet op die manier hoe omvangrijk of beperkt het probleem
is.

Vriendelijke groeten

Anton Van Derbeken,

Bergdal 60, 8830 Gits
Tel               0477/570590         0477/570590