Logo konvib-312

Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

Interactie Nosema en systemische insecticiden verzwakt de bijen

From: gderoeck bij euphonynet.be
To: bijen bij cari.be
CC: janinekievits bij yahoo.fr
Date: Tue, 29 Dec 2009 21:15:01 +0100
Subject: [bijen] Interactie Imidacloprid en nosema ceranae verzwakt de bijen.

Beste allen,

‘Een pas vrij gegeven studie kan er toe bijdragen te begrijpen waarom volken ineenstorten wanneer ze naast met imidacloprid behandelde teelten worden geplaatst. Imidacloprid alleen leek de bijen niet te deren, maar toen Nosema ceranae aan het plaatje werd toegevoegd, bleek imidacloprid toch de bijensterfte en de energetisch stress te verhogen als gevolg van de nosema-infectie’ meldt Randy Oliver op BEE-L.

De studie werd uitgevoerd bij het Franse INRA, site van Avignon, die een eenheid telt die de bijensterfte onderzoekt.

De studie is tegen betaling beschikbaar op deze site (onder de naam: ‘Interactions between Nosema microspores and a neonicotinoid weaken honeybees (Apis mellifera)’)

http://trophort.com/bio-network/stories/954896/Interactions_between_Nosema_microspores_and_a_neonicotinoid_weaken_honeybees_Apis_mellifera.html

Dit is een vertaling van de samenvatting:

Bestuivers, zoals honingbijen, verdwijnen in grote hoeveelheden, net als andere insectensoorten, wat de natuurlijke ecosystemen en de landbouw nadelig kan beïnvloeden. Daarom testten we de huidige hypothesen die de bijensterfte beschrijven als een multifactorieel syndroom. Hiertoe onderzochten wij de integratieve effecten van een besmettelijke organisme en een insecticide op de gezondheid van de honingbij. We hebben aangetoond dat de interactie tussen de microsporidia Nosema en een neonicotinoïde (imidacloprid) de honingbijen aanzienlijk verzwakt. Op de korte termijn veroorzaakte de combinatie van beide hoge individuele sterftecijfers en energieke stress. Door het kwantificeren van de sterkte van de immuniteit, zowel op individueel als op sociaal niveau, toonden we aan dat noch het aantal rode bloedcellen, noch de fenoloxidase activiteit (= een groep enzymen) van individuen werd beïnvloed door de verschillende behandelingen. Echter, de glucoseoxidase activiteit, die de honingbijen in staat stelt de kolonie en het broed voor het voedsel te steriliseren, daalde sterk door de combinatie van beide factor, in vergelijking met de controlegroepen met nosemose of imidacloprid alleen, hetgeen duidt op een synergetische interactie en op de lange termijn een hogere gevoeligheid van de kolonie voor andere ziekteverwekkers. Dit levert het eerste bewijs dat de interactie tussen een infectieus organisme en een chemische stof een bedreiging kan vormen voor bestuivers, een interactie die op grote schaal wordt gebruikt om aantastingen door insecten te elimineren bij de geïntegreerde bestrijding.

Beste groetjes,

Ghislain.

 

Van: Filip Wouters [mailto:woutlif bij hotmail.com]
Verzonden: maandag 4 januari 2010 0:33
Aan: bijenforum CARI
Onderwerp: RE: [bijen] Nosema ceranae verzwakt de bijen.

Mijns inziens mag nosemose meer onder de loepe genomen worden: op het Apimondia - congres 2009 stelden verschillende onderzoeken de synergie vast bij Nosema en virus geïnfecteerde volken. De overlevingskans daalt blijkbaar sterk wanneer een volk met Nosema en met eender welk virus besmet is.
Dit gekoppeld aan mijn subjectieve waarneming dat er in West - Vlaanderen een verhoogd aantal klachten zijn omtrent faeces van bijen, wat op diarree van de bijen kan duiden (een verhoogde dracht deze zomer zou ook een reden zijn), doet mijn adem inhouden voor het komende imkerseizoen. Graag had ik dit gemonitoord gezien maar het huidige Europese programma voorziet ruwweg enkel financiën voor varroabestrijding. Er is een vraag gestuurd vanuit de KonVIB aan het ministerie, om aan te dringen bij Europa dit in de toekomst uit te breiden tot alle bijenziekten.

Wat mij daarnaast nog op viel tijdens het congres en ik hier even kwijt wil: na CCD of de verdwijnziekte, blijken gebreken bij de koningin de tweede oorzaak van verlies van volkeren te zijn. Slechts op de derde plaats kwamen omgevingsfactoren waar ook spuitschade ondervalt. Fouten bij het imkermanagement veroverde de vierde plaats.
Er blijkt iets loos te zijn met onze koninginnen! De koninginnen zijn bijvoorbeeld nog aanwezig maar leggen geen bevruchte eieren meer. Uit de voorstellingen die ik volgde, filter ik dat een overdreven behandeling met voornamelijk oxaalzuur, hiervan de oorzaak zou zijn. Op het congres was het gissen of oxaalzuur dan de langleefbaarheid van het sperma beperkt. Wordt hopelijk vervolgd.
Als ik het merendeel van de voordrachten mij nog goed voor de geest haal, hierbij toch opmerken (om Ghislain niet mij in het harnas te jagen) dat uit bovenstaande niet gezegd is dat spuitschade of "chemische stoffen in het milieu" geen hand heeft in CCD. Een Europees onderzoek waar ook prof de Graaf zijn steentje mag aan bijdragen, zal hier in de toekomst hopelijk ons een antwoord kunnen op geven.
 
Mijn beste wensen voor een bruisende start van 2010!