Bron: Maandblad van de Vlaamse Imkersbond
Jaargang: 99
Jaar: 2013
Maand: April
Auteurs: Charlie Eylenbosch

Nieuwe bijendrijver

Op studiereis naar Genk bij Albert Reynaers met zijn prachtige stand in Heempark Limburg, hadden we het over de ‘bijendrijver’. Ik leek wel de laatste die dat niet gebruikte. Goed, ik zou dus de proef op de som2013 16 1 nemen, hoewel ik 15-20 jaar geleden al eens zo’n bord met bijendrijver had uitgeprobeerd, maar zonder overtuiging of noemenswaardig succes.

Ervaringen

Ik was klaar voor de zomeroogst en schafte me twee bijendrijvers aan. Eerst de honingzolders eraf, dan het koninginnenrooster weg, de bijendrijver in de plaats en de zolders er weer op. Per kast was ik er een kwartier zoet mee. ’s Anderendaags zou ik de kasten maar op te nemen hebben en weg ermee. Maar wat een teleurstelling: er zaten nog overal bijen op de ramen. Dus moest ik ze toch nog maar eens één voor één afschudden en afborstelen. Wat was er fout?

Ik had al geen zin meer om de bijendrijvers nog verder tegebruiken, want waar zat de winst in tijd of werk? Ok, er waren veel minder bijen af te schudden, maar de moeite leek me niet op te wegen tegen dat voordeel. Mijn brein herinnerde zich nog dat ik ooit eens gehoord had van een bladblazer om de bijen af te jagen. Dat heb ik wel niet, maar zou de haardroger van mijn vrouwlief geen goede afgeleide zijn van dat idee? Die stiekem gaan pikken in de badkamer, elektriciteitskabel naar de bijenhal gelegd en, daar gaan we de bijen eens ‘afdrogen’.

Maar ook dat viel tegen: niet genoeg kracht. Zou een trechter van de stofzuiger erop gemonteerd niet meer stuwkracht geven? Een trechter dus opgekleefd met tape. Nee, ook dat was niet de oplossing. Bovendien liep de haardroger warm en viel hij uit. Zou hij nog wel gaan? Eerst laten afkoelen, dan uittesten en zien dat vrouwlief geen onraad ruikt. Mooi terug op de badkamer gelegd. Maar wacht eens even: ik heb toch een compressor met luchtdrukpistool. Hoe kom ik zo laat op dat idee?

Compressor op luchtdruk

De compressor tot in het bijenhok gerold, ingeschakeld en klaar voor de aanval.

• Eerste fase: met rookpijp de bijen zoveel mogelijk naar beneden jagen.

• Tweede fase: de bovenste zolder op zijn zijkant kantelen en pssssssssttt, maar blazen met het pistool. Er zit 5 tot 9 bar druk op de compressor. Eerst van veraf (1 m), gaandeweg dichterbij tot bij de ramen en de tussenruimten. De bijen vliegen eraf 2-3 meter verder en sommigen kletsen tegen de wand van de hal. Zijn ze beschadigd, groggy, dood? Voor het vlieggat zie ik toch geen gevelde bijen. Dus ja, de methode lukt blijkbaar.

Voordelen

1. Met de klassieke bijendrijver zijn de bijen minstens een dag verstoken van hun voedsel, zijnde de honingvoorraad in de zolders, terwijl in de benedenruimte er wellicht niet voldoende is.

2. Met de klassieke bijendrijver is de honing de volgende dag al iets kouder van temperatuur om te oogsten door de afwezigheid van bijen. Met de compressor is dit niet het geval.3. De duurtijd om alle bijen er af te jagen duurt maar enkele seconden. Met het pistool kan je zeer gericht mikken naar enkele bijen die zich nog even konden ‘verschansen’. De kracht van de windstraal kan je ook al evenredig verdelen of bepalen door de afstand pistool – ramen te laten variëren tussen 0 en 50 cm.4.

2013 16 2

Het vermoeiende om elk raam af te schudden of af te borstelen vervalt. Het kan zijn dat er toch nog een enkeling zich verscholen heeft in een cel en dus onmogelijk uit de ramen kon geblazen worden. Al bij al vind ik dus een stap voorwaarts te hebben gezet dankzij bestaande moderne technologie, die me geen extra investeringskosten vergde, hoogstens een beetje energie. Het is nu wel zo dat op mijn twee andere standen er niet onmiddellijk elektriciteit voorhanden is, maar daar wil ik een ‘geleende’ bladveger volgend jaar wel eens uittesten.