{"id":1609,"date":"2020-05-13T15:32:49","date_gmt":"2020-05-13T13:32:49","guid":{"rendered":"http:\/\/jvbsoftware.be\/?page_id=1609"},"modified":"2020-05-13T15:32:49","modified_gmt":"2020-05-13T13:32:49","slug":"bestuiving-van-amerikaanse-bosbes-door-bijen","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/konvib.be\/?page_id=1609","title":{"rendered":"BESTUIVING VAN AMERIKAANSE BOSBES DOOR BIJEN"},"content":{"rendered":"

Bron: Maandblad van de Vlaamse Imkersbond<\/strong><\/span>
\nJaargang: 101<\/strong><\/span>
\nJaar: 2015<\/strong><\/span>
\nMaand: Oktober<\/strong><\/span>
\nAuteur : Dr. Michel Asperges<\/strong><\/span><\/p>\n

BESTUIVING VAN AMERIKAANSE BOSBES DOOR BIJEN<\/strong><\/span><\/h2>\n

Inleiding
\n<\/strong>Enkele vrij grote tuinbouwbedrijven op het Kempisch plateau in Limburg zijn gespecialiseerd in het kweken van Amerikaanse bosbes ook wel blauwe bosbes genoemd.\u00a0Oorspronkelijk komt deze plant uit het noordoosten van Amerika.
\nHet is dus een allochtoon zoals men dit nu noemt! De Amerikaanse bosbes werd door\u00a0selectie<\/a>\u00a0en\u00a0kruising<\/a>\u00a0veredeld. De meeste cultivars komen uit de Verenigde Staten en enkele uit Duitsland. De veredeling is vooral gericht op ziekteresistentie en een grotere opbrengst.
\nIn Vlaanderen vindt men kwekerijen in Peer, Hamont-Achel, Meeuwen-Gruitrode (Oudsberg), en Beringen (Koersel) en juist over de Belgische grens nog een zeer groot bedrijf in Budel.<\/span><\/p>\n

\"47Foto links: Kwekerij van Amerikaanse bosbes onder kap in\u00a0<\/em>Limburg. \u00a9 Asperges<\/em><\/span><\/p>\n

\"47<\/span><\/p>\n

Foto rechts: Trosvormige bloeiwijze. \u00a9 Asperges<\/em><\/span><\/p>\n

1.\u00a0<\/strong>De plant
\n<\/strong>Amerikaanse bosbes (Vaccinium corymbosum L.<\/em>) behoort tot de\u00a0heidefamilie<\/a>\u00a0(Ericaceae<\/em>). De Latijnse wetenschappelijke naam\u00a0V<\/em>accinium<\/em>\u00a0betekent bosbes en\u00a0corymbosum<\/em>\u00a0betekent met trossen. Het is een struik die 1,5 tot 2,5 m hoog en 1 tot 2 m breed kan worden. De bloemen en de vruchten ontstaan op de jonge, nog roodgekleurde takken.
\nDe oude, grijze takken worden om de drie jaar in het vroege voorjaar of na het verkleuren van de bladeren weggesnoeid. De bloemen verschijnen vanaf de tweede helft van april en vooral in mei en zelfs in juni. Onder glas en in plastic tunnels bloeit de plant reeds in april. Dit kan soms problemen geven bij vorst omdat de zanderige bodems in de Limburgse Kempen \u2018s nachts snel afkoelen.
\n<\/span><\/p>\n

\"47<\/span><\/p>\n

1.1\u00a0<\/em><\/strong>. De bloem
\n<\/em><\/strong>De bloemen hebben vijf roomwitte tot een tonnetje vergroeide kroonbladeren en vijf groene eveneens vergroeide kelkbladeren. De jonge bloemen zijn roze van kleur en de volwassen bloemen wit. Binnenin de kroon zit een vergroeide bijkroon die de meeldraden en stempel afschermt van de rest van de kroonbuis. Hierdoor is het voor insecten lastig om aan de nectar te geraken<\/span><\/p>\n

\"47<\/span><\/p>\n

1.1.1.\u00a0<\/em>Meeldraden en stuifmeel
\n<\/em>Er zijn vijf meeldraden die bovenaan in de lengte gesplitst zijn en met hun helmknoppen dicht tegen elkaar staan. Zo ontstaat de indruk dat er tien meeldraden zijn. Soms zie je een kleine porie bovenaan de helmknop. Je zou het kunnen vergelijken met een peperbusje waaruit dan stuifmeel valt.
\nIeder helmdraad is onderaan voorzien van zeer veel epidermisharen die het op hun beurt lastig maken voor insecten om aan de nectar te geraken. Het gedeelte boven de haar zone is hol.
\nDe buitenkant van de helmknoppen is bezet met kleine tandjes. Vermits de helmknoppen niet openplooien zoals bij andere planten zou het kunnen dat insecten zich hierdoor beter kunnen vasthouden op de helmknoppen. Het stuifmeel is vrij typisch voor de ganse familie van de heideachtige (Ericaceae<\/em>). Het zijn clusters van vier stuifmeelkorrels die moeilijk van elkaar te scheiden zijn. Bij vochtopname kiemen ze tot een stuifmeelbuis.<\/span><\/p>\n

\"47<\/span><\/p>\n

1.1.2.\u00a0<\/em>Stamper
\n<\/em>De stamper heeft \u00e9\u00e9n stijl met bovenaan een gesplitste bolvormige stempel, rijk aan slijmerige papillen die ervoor zorgen dat het stuifmeel blijft hangen op de stempel. Het vruchtbeginsel bevat zeer veel eicellen die na bevruchting vele zaden zullen vormen wat typisch is voor bessen.<\/span><\/p>\n

\"47<\/span><\/p>\n

\"47<\/span><\/p>\n

1.1.3.\u00a0<\/em>Nectarklieren
\n<\/em>Boven de kelk, rond het vruchtbeginsel zit een krans van bolvormige nectarklieren. In het begin zijn ze groen maar bij oudere, reeds verwelkte bloemen verkleuren ze rood en produceren ze minder nectar. We stelden vast dat nectar bijna de ganse dag aanwezig was, van ongeveer 10 uur tot laat in de namiddag (19 uur).\"47<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

1.2.\u00a0<\/em><\/strong>Vruchten
\n<\/em><\/strong>Na bestuiving (dikwijls zelfbestuiving) ontstaan er zwartblauwe bessen die bij het plukken gemakkelijk kleur afgeven op handen en kleren. Het vruchtvlees van de bessen is eerder waterig van samenstelling en lichtgroen van kleur.
\nDe kleurstof zit in de schil. Jonge bessen zijn nog groen maar na een tijdje kleuren ze geleidelijk aan meer rood en worden ze dikker.
\nUiteindelijk zullen ze, afhankelijk van de hoeveelheid licht en het type cultivar, licht tot donker zwartblauw kleuren met vrijwel kleurloos vruchtvlees.
\nHierin verschillen de cultivars van de wilde bosbes (Vaccinium myrtillus<\/em>) die blauw vruchtvlees heeft.
\nTen onrechte wordt de blauwe of Amerikaanse blauwe bes vaak aangeduid als bosbes. De echte, wilde\u00a0bosbes<\/a>\u00a0(Vaccinium myrtillus<\/em>) is echter een andere soort uit de familie van de heide-achtigen, die in onze bossen nog regelmatig te vinden is.
\nDe bloemen van de inlandse bosbes zijn eerder klein ten opzichte van de gekweekt Amerikaanse bosbes.
\nZe hebben een lengte van 4 tot 7 mm en zijn eerder bolvormig en staan afzonderlijk in de bladoksels. De kleur van de kroonbladeren varieert van roze naar wit groen.
\nBeide soorten groeien op humusrijke bodems met een pH van 3,5 tot 4,5. De bodem moet erg luchtig zijn bv. een mengsel van bladgrond, turf, houtsnippers en zand en moet vooral goed vochtig blijven.
\nSommige mensen kweken de planten in compostzakken met bladgrond.
\nKalkhoudende grond is nefast voor deze planten. In de groentetuin kun je beter geen Amerikaanse bosbes kweken aangezien de bodem niet geschikt is voor deze soort.<\/span><\/p>\n

\u00a01.3.\u00a0<\/em><\/strong>Cultivars
\n<\/em><\/strong>Wikipedia (2015) vermeldt verschillende kweekvari\u00ebteiten of cultivars, van zeer vroeg tot zeer laat rijpend en al of niet resistent tegen vorst en bepaalde ziekten.<\/span><\/p>\n